Evde Buray'ın hiçbir eşyasının yeri değişmedi. Diş fırçası da bıraktığı yerde,jölesi de en son sürdüğü yerde. Yazlıkları kaldırıp,kışlıkları çıkardık bugün. O sırada deri montu çıktı hiç
açmadığım dolapta.Tuttum ellerimde,kokusu duruyor üzerinde,dün gibi. Kokusu var,kendisi yok!
Daha fazla dayanmaya gücüm kalmadı..
dayanmaya gücüm kalmadı..
gücüm kalmadı..
kalmadı..
..
En son oturup karşılıklı birer sigara yakmıştık. çay içermisin dedim her zamanki gibi "olur abi" dedi o mütevazi haliyle. işlerden konuştuk cafelerden cafecilerden. telefonu çaldı yine biri yardım için cevap verdi kapattı "yapamazsan tekrar ara yardımcı olurum abi" dedi kapattı. işlerden sıkılmıştı belki ama çalışmaktan ve insanlara yardım etmekten sıkılmazdı. dün gibi 2 tabure iki çay iki sigara iki insan. bir cebinde telefonu diğer cebinde sigarası ve çakmağı ve gülen samimi bir yüzü vardı. evlilikten konuştuk gelecekte bahsettik biraz ben yine kendisine evlilikten yana nasihatler verdim kendimce her zaman yaptığı gibi kırmadan dinledi gülümsedi doğru yanlış demedi. en takdir ettiğim yanı bilmediği konularda hiç yorum yapmaz bende birş eyler söyliyim deyip atıp tutmazdı. gitti gelecek diye beklerken. özlenen bir adamdı ve bu satırları yazarkende özlenen bir kardeşimdi.bazı insanlar az da tanısakta bıraktığı etkiler başka oluyor. sanki gelecekmiş gibi bekleniyor. yokluğuna alışılması zor insanlardan biri. İnşaallah gittiğin yer güzel olsun. çok seviliyorsun kardeşim.
YanıtlaSil