Ben Buray'ı istiyorum!

Aldığım her nefes acı verirken bana ve en dipte sürünürken, hayatımdaki güzel insanlar sürekli yardım ediyorlar.

 Elimden tutup kaldırmaya çalışıp,ittirip,ilerlemem için çabalıyorlar. Meşgul olup kafamı dağıtmam için 

getirdikleri oyalayıcı hediyeler, fikirler,

 en sevdikleri yerlere götürüp değişiklik yaratma çabaları..
Hayranım size. Spora yazıldım ama amaçsız bir şekilde,

 sadece söyledikleri hareketleri yapıp,koşuyorum.
Belki bir kalp krizi geçiririm şuracıkta umuduyla.

İngilizce-türkçe romanlar hediye ettiler. Türkçe zaten okuyamıyorum konsantre olamadığımdan dolayı.

 İngilizceyi de ingilizcem ilerlemesi için. 

Gitar hediye edildi Lisede yarım kalan derslerin devamı için,

arada bir basıyorum akorlara. 

Saçımı boyatmaya gittik,istediğim renk olmasa da

(pembe,mavi,mor) boyattık eski rengine.

Hiçbir anlamı yok.

Fotoğraf çek,atkı ör,boyama kurslarına git,

turlara katıl vs..

birçok güzel fikirlerden bazıları.
Çok yorgunum
Çok güçsüzüm
Çok mutsuzum
         Çok yaşamamalıyım.

Hiçbir şey hayata adapte olmamı sağlamıyor,yaşama isteğimi,mutluluğumu geri getirmiyor.

Buray'ı geri getirmiyor..

Yarım kalanı tamamlamıyor.

Ölmeyi istememi engellemiyor.

Çünkü sadece;

Ben Buray'ı istiyorum...