Tamam mıyız ?

 

Daha önce izlediğim bu filmi tesadüfen tekrar izledim. Şu an bambaşka biri olarak izledim tabii.Filmde İhsan engelli ve ölmek için arkadaşından yardım istiyor..Neden ? diye sorabilmek için ölmek istiyor. Özgür olmak için ölmek istiyor. Hayatta kolları ve ayakları olmadan yapamayacağı bir sürü şey için ölmek istiyor.
Hayatın anlamsızlığına,acısına,adaletsizliğine karşı gitmek istiyor.Filmde İhsan'ın psikolojisi gayet normal işlenmiş ölmek isteyen birisine göre. Öyle pozitif olamıyorsun ölmek isterken.. Ben de Neden? diye sormak istiyorum. Özgür olmak istiyorum.Yapamayacağım şeyler için gitmek istiyorum. En sevdiğim yok diye.. Buray benim elim,kolum,ayağım- ailem,kardeşim,abim,babam,annem.. kısacası her şeyimdi.Bu karşılaştırma herkese saçma gelse de benim yaşadıklarım sonucunda hislerim bu şekilde.

Bi' kere böyle mucizeler gerçek hayatta olmuyor.Geniş imkanlar ve gerçekten bu kadar seven,uğraşan olmuyor. İnsanlar bir yerden sonra sıkılıyor o negatiflikten. Onların da enerjisi düşüyor kötü olay yaşayan birisinin yanında durduklarında çok. Şu ana kadar böyle bir mucize hiç yaşamadım. Çok yardımcı oldular evet orası tartışılmaz ama böyle mucizeler yok buralarda. Çok yardım istedim en yakınlarımdan ölmeme yardım etmeleri için.İhsan da istedi,olmadı. Film zaten havada kalıyor. En güzel sonu ben yazdım İhsan için kafamda. Sonunda özgür oluyor. Film vasat zaten,konu bakımından ilgi çekici,aceleye getirilmiş,duygu olarak çok zayıf. Yine de filmin en güzel yanı Sıla'nın yaptığı Film müziği.