Keşke, aldığımız bir beyaz eşya gibi hayatımızın da bir garantisi olsa. Al bakalım sana bir adet Hayat. Güleceksin, ağlayacaksın, çoğalıp, azalacaksın. Yaralayıp, yaralanacaksın. Tam 80 yıl garantili. Dilediğini yaşa, yaşayabilirsen (!) Ama ne yazık ki öyle değil, bir garantisi yok bu hayatın. Yeni doğmuş bir bebeğin bile aldığı ilk nefes, son nefesi olabiliyor. Bakkala ekmek almaya giden bir çocuk evde yemek yemeği planlarken dönüş yolunda kafasına polis kurşunu denk geliyor. Pazarda gezmeyi planlayan kadın, pazar yolunda otobüs altında kalıyor. Huzurlu bir tatil yapmayı planlayan genç kız denizde boğularak can veriyor. Gezmek için dışarı çıkan bir amca ayağı taşa takılıp düşünce kafasını yere vurup ölebiliyor. Bunlar o kadar basit, o kadar günlük planlar ki.. Gelecekle ilgili olanlar ise bambaşka, çok daha önemli, Çok daha "yaşanılası"
Yine de her şeyin boş olduğu şu Dünyada paranın köleleştirdiği, vaktimizin çoğunu sevmediğimiz bir işte çalışmak için heba eden, mecbur bırakılmış insanlarız. Kendimizi bile tanıyamadan, tanımaya fırsatımız olmadan gidiyoruz hayattan..
Hayat bize bir garanti vermiş ama, ölümün garantisini vermiş.
Birgün herkesin kapısını çalacak olan ölümün.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder