Hayali Tümör.

Saatlerdir kafamı vücudumdan ayırma isteğiyle,huzurlu bir şekilde yatakta duruyorum öylece. Huzurun sebebi; bir tümörün sebep olduğunu düşündüğüm baş ağrısı.Beynim zonkluyor.
Ne zaman ve nasıl gideceğimizi bilmiyoruz hatta başımıza hiç gelmeyecekmiş gibi devam ediyoruz ama "Hayat fani,ölüm ani". Ölümü düşünmemek ölmeyeceğin anlamına gelmiyor. Çok sık düşünmek şu an öleceğin anlamına da gelmiyor. Sadece ilaçlar sayesinde uyuşan bir beynin hayata devam etmesi ne kadar anlamlı olabilir? En başında bana dayatılan tedavinin,zorla kullandırılan ilaçların benim isteğim dışında olması, artık bana gelecek ölümcül hastalıkların tedavisini kabul edeceğim anlamına gelmiyor.Reddetme hakkımı kullanıyorum.Başıma gelenleri kabul etme hakkımı kullanıyorum.
Bugün hayali bir tümör varlığıyla yaşıyorum. Aklıma hemen Fight Club filmindeki replik geliyor.
"Eğer bi tümörüm olsaydı; adını Marla koyardım.Marla. Damağındaki o küçük çizik. Dilinle oynamasan hemen geçer. Ama duramıyosun, oynuyorsun."
Eğer bir tümörüm olsaydı çok mutlu olurdu.
Görüşmemek üzere.