Exit

İki uyku arasında bir yaşamda
ne zaman ardıma baksam
sövüyor yalnızlığım
Oysa acıyor her şey
Ölüm soğukluğunda.
Sevmeyi bilirdim önceden

kedileri,köpekleri
ve 
yalnız çocukları
Üstüme geliyor duvarlar
Suçlu benmişim gibi
Sanki ben yaratmışım gibi
Ölümü..
ve
tüm kötülükleri..
Cam kenarındaki tüm çiçekleri
Suladım çocukluğumdan beri..
Gözyaşımı bıraktım ayrılırken
Yaşadığım şehirlere
Son bakışı gördüm
Son nefeste,
Herkes ilk bakışa sevinirken..
küsmeyeceğim kimseye
yüzü düşmesin kimsenin diye..
Kim yaşadı bu kadar kötüsünü?
Ah ne kadar güzel bu dertler!
İçimi gıcıklıyor..
Deniz kokuyor uzaklar..
Hiç gidemeyecekmişim gibi..
Gördüğüm her şey bana yetmiş gibi..
Küflü düşüncelere katlanamıyorum artık.
En yakın çıkış nerede?